ترانه سرا : ایرج جنتی عطایی

ناله ی جان است که از خاک ز سر داده سر

باز گذر

باز نظر

کن به تن و ترک نفس کن

که تنت تاب هوای شب پژمرده ی بی شعر و شعور و  سحر و ساز و گداز و   نظر ناز و نیاز و  فلکِ پاکِ تن آلوده ی مهتاب ندارد

که شب کور

نشاید

همه زیبایی و زیبا شدن و جلوه ی زیبا و به آن است 

که ندارد

سر آن که سحری باز بر آید به وجودت و تو دانی 

که نپاید

نیمه جان سوخته این شمع و به هر آن ره به تاریکی سپارد .

آه اگر چشمه ی نور سر زند از خاک وجود

سبز شوم

بیشه شوم

حاصل اندیشه شوم

جان دهم این مرده خزان دیده درخت و سر و پا

در دل خاک آسمان

ریشه شوم.

رد شوم از ظلمت شب

روزنه ی روز شوم

از سر خود سوزی و تب

هور جهانسوز شوم.

روز به شب

شب به غمی

ماند و از غم به ستوه آمد و مجنون شد و بیدار دلت ناله ی پرواز همی خوانَد و از راز قفس گونه ی پرواز نداند

تا به وقتی فلکت رخ بنماید

دل در این رنج بماند

و چه خوب است برون از قفس تنگ تن آییم و به آیین خوش شب های پاکی٬

ماه را باز

برادر  خوانیم.

                             پرشین بلاگ را دامنه شد دات آی آر

کور باد تا به ابد چشم هکر پیشه ی دهر

                            جام خوش رنگ شراب است کامنتیدن یار

_ اگر خورشید با سرعت نور از سه جهت به دور زمین بگردد قاصدک ها می توانند همسانی با ذره های متلاشی شده ی حاصل از افکار یک باغچه ی پژمرده در اطراف دور ترین قبرستان را تجربه کنند ، و یا اگر در فاصله ی زمانی یک میلیونیم ثانیه دو پروانه ی هم نوع به صورت قرینه نسبت به زمین و در راستای محوری  که همزمان از مرکز خورشد و زمین می گذرد قرار گیرند در جنوبی ترین نقطه ی زمین گلی به بلوغ میرسد و اگر ..

_بسه دیگه! خستم کردی با این حرفای بی معنی و مزخرفت ، همینطوری هم 20 دقیقه است که زیر این آفتاب لعنتی دارم عرق می ریزم ، به اندازه ی کافی اعصابم خرد هست دیگه نیازی به چرندیات جنابعالی ندارم!

_بس نمی کنم ! صدات هم باسه من بیار پایین مگه من سر قرار غالت گذاشتم که سر من داد می زنی؟!  من چه گناهی کردم؟!

_تو گناهکار نیستی ! گناه از منه ! گناه از منه که صدای سایه ی خودمون می شنوم ! آره حتما من یه چیزیم هست و گرنه میوون این همه آدم چرا من فقط باید صدای سایمو بشنوم ! اصلا چرا من باید به تو اعتنا کنم!؟ تو یه سایه بیشتر نیستی ، سایه که حرف نمی زنه نفس نمی کشه من هر چی باشه فیزیک اول دبیرستانو که دیگه خوندم اگر هم نمی خوندم باز هر ابلهی می دونه که سایه از قرار گرفتن یه مانع جلو منبع نور به وجود می آد ! خدایا دارم دیوونه می شم! اصلا تو یه توهم بیشتر نیستی لابد من خیلی احمقم که باورت کردمو اجازه می دم که باهام حرف بزنی!

_هر جور که دوست داری فکر کن ولی فکر کردن تو چیزی رو عوض نمی کنه کاری با بقیه نداشته باش سایه ی تو یکی هم نفس می کشه و هم حرف می زنه ،،،  اگر خورشید با سرعت نور از سه جهت به دور زمین بگردد..

_ اه !!! باشه تسلیم قبول هر چی تو بگی قبول ، سایه من باهمه فرق داره باشه من حرفی ندارم ،ولی ازت خواهش می کنم بی خیال شو می بینی که چقدر خسته ام هر کاری تو بگی می کنم فقط ساکت باش و دیگه ادامه نده

_ هه هه ! به سایه ات هم می خوای باج بدی ؟ سایه ات رو هم می خوای یه جوری خفش کنی ؟ باشه باهات معامله می کنم ، من ساکت می شم در عوض تو برو زیر سایه ی اون درخت پیر تو اون خیابون روبرویی اونجا وایسا!

_ من اینجا قرار دارم برم اونجا که چی؟

_ خوب زنگ بزن بگو رفتی اونجا وایستادی

_ می دونی که گوشیم شارژ نداره ، درخت که با درخت فرق نداره میرم زیر سایه ی همین درختی که این بغله یه قدم هم بیشتر نیست لازمم نیست برم خیابوون روبرویی ، هان ؟ نظرت چیه !

_چی فکر کردی ؟ نکنه فکر می کنی منم مثل تو هم که بشه راحت سرمو کلاه گذاشت ؟! من اگه اون درختو انتخاب کردم باسه اینه که می خوام تو وسعت سبز سایه ی درخت پیر گم بشم می خوام با اصالت با پاکی با سایه ی درخت پیر یکی بشم ! تازه تو هم بی نصیب نمی مونی تو هم همسایه با درخت می شی !

_ (با لحن تمسخر آمیز ) همسایه با درخت می شی ! چه مسخره ! چه مضحک ! ببین کارم به کجا رسیده سایمم باسه من شعار می ده ! من بیشتر دوست دارم همسایه با اون دختر مو مش کرده و ابرو تتو کرده  که رو بروم ایستاده بشم یا همسایه با اون الگانسی که اونجا پارکه ! الگانس چیه حتی همسایگی با موتور گازی رو به یه درخت درب و داغون پیر که از همه جاش حشره ها کرم های حال بهم زن می ریزه ترجیح می دم !

_خوبه حداقل با من رو راستی ! البته فقط با من چون چه اهمیتی داره که من چی درباره ی تو فکر کنم؟

چرا باید اون کثافتی که تو درونت نفس می کشه رو از من پنهون کنی ؟ به من می گی شعار می دم ؟ پس خودت چی ؟ تو که تمام عمرت پشت شعار ها حرفای گنده گنده قائم شدی چی ؟ تو که از ترس برملا شدنت پشت بازی با کلمه ها و ترانه ها و ژس های آبدوخیاریت سنگر می گیری چی ؟بزار بگم باسه چی عصبی شدی باسه چی داد می زنی ، همش بخاطر اینه که می دونی من مثل تو نقش بازی نمی کنم ، بخاطر اینه که می دونی شعار نمی دم و از خودم فرار نمی کنم

_ساکت شو !

_چیه؟ حقیقت دردناکه نه؟ به چیت می نازی ؟ فقط عادت کردی که رابه را به زمین و زمان بد و بیراه بگی  ، به درخت بگی کرمو  دنیا و هر چی توش هستو به پوچ بودن متهم کنی قشنگی ها رو انکار کنی برای اینکه حقارت خودتو پنهان کنی دنیا رو حقیر بخونی..

_بهت می گم ساکت شو !

_از آدما از حیوونا از آسمون و از هر چیز دیگه ایراد بگری به خورشید فحش بدی بهارو مسخره کنی گل و مضحک بدونی و هر کسی که تو زندگیش احساس خوشبختی می کنه رو احمق خطاب کنی..

_خفه شو!

_خلاصه چشمات ببندی وانمود کنی که همه جا جدا تاریکه ، خودکشی رو ستایش کنی در حالی که می دونی نه قبولش داره و نه حتی جرعتشو داری ، تو یه حیوون بیچاره و حقیری که ..

_(با فریاد) خفه شو! خفه شو! خفه شو!!! لعنتی کثافت خفه شو!

یه دفعه متوجه شدم که همه ی مردم نگاهشون به من خیره شده ، انگار که دارن به یه دیوونه نگاه می کنند حق هم داشتند چون فقط یه دیوونه می تونه با سایش جرع و بحث کنه! برای فرار از نگاه ها بی هدف راه افتادمو اونجا رو ترک کردم ، نمی دونستم دارم کجا می رم فقط می خواستم از اون نگاه ها یه جوری خلاص بشم.

وقتی از حرکت ایستادم متوجه شدم که بی اختیار اومدم زیر سایه ی همون درخت پیر ، یه نگاه به سایم انداختم، راستش حرفاشو با اینکه عذابم می داد دوست داشتم ، یه حس عجیبی تو حرفاش بود انگار این حرف ها رو جز اون دیگه از هیچ کس دیگه ای نمی تونستم بشنوم .

بهش گفتم :خوب دیدی آخر حرف تو شد! ولی اون جوابمو نداد با دقت بیشتری نگاهش کردم ! اون دیگه نفس نمی کشید دیگه زنده نبود پاک شده بود مثل سایه های دیگه ، یه موجود بی جون !چیزی که از قرار گرفتن یه مانع میون منبع نور به وجود می اد.

دلم گرفت احساس گناه می کردم، فکر می کردم با دادی که زدم اون باسه همیشه ساکت شده ، انگار که بی اختیار عزیز ترین کسم رو کشتم! انگار که چیز بزرگی رو از دست دادم!

چشمام رو یه لحظه بستمو نفس عمیقی کشیدم بعد نا خداگاه جمله هاش تو ذهنم اومد تو اون لحظه فقط اون جمله ها رو تو ذهنم مرور می کردم و آرزو می کردم که کاش می شد که معنی شون رو بفهمم:

_ اگر خورشید با سرعت نور از سه جهت به دور زمین بگردد قاصدک ها می توانند همسانی با ذره های متلاشی شده ی حاصل از افکار یک باغچه ی پژمرده در اطراف دور ترین قبرستان را تجربه کنند ، و یا اگر در فاصله ی زمانی یک میلیونیم ثانیه دو پروانه ی هم نوع به صورت قرینه نسبت به زمین و در راستای محوری  که همزمان از مرکز خورشد و زمین می گذرد قرار گیرند در جنوبی ترین نقطه ی زمین گلی به بلوغ میرسد و اگر ..